شهادت امام علی علیه السلام تسلیت باد

شهادت امام علی علیه السلام تسلیت باد

رمضان بود و شب نوزدهم                            

   امّ کلثوم کنار پدرش

سفره گسترد به افطارِ علی                         

           شیر و نان و نمک آورد بَرَش

علی آن مرد مناجات و نماز                  

            چون که افتاد به آنها نظرش

چشمه های غم او جوشان شد                   

               ریخت زان منظره اشک از بصرش

گفت در سفره من کی دیدی                    

        دو خورش یا که از آن بیشترش

نمک و شیر، یکی را برگیر               

             بفکن بهر پدر، آن دگرش

مسجد کوفه، آن شب نظاره گر آخرین مناجات و نماز مولای پارسایان بود. علی(ع) دیگر خود را آزاد می دید. به آستانه وصال رسیده بود. دیگر از رنج ها و دردهایی که مردمان نابکار برای او آفریده بودندر هایی می یافت. آری وعده ای که به او داده بودند تحقق پیدا کرده بود. پس همین که ضربه آن دشمن پاکی ها بر فرق او فرود آمد سر برداشت و در حالی که چشم به آسمان دوخته بود فریاد کرد: بِسْمِ اللّهِ وَبِاْاللّهِ وَ عَلَی مِلَّةِ رَسُولِ اللّهِ فُزتُ و رَبِّ الْکَعْبَة؛ به پروردگار کعبه سوگند که رستگار و کامروا شدم.